Tekst we współpracy z

Jest producentem najwyższej jakości materiałów termoizolacyjnych dla budownictwa.

Technologia produkcji gwarantuje dokładność i stabilność wymiarów, równość kątów, doskonałą spoistość i jednorodność materiału. Wszystkie wyroby firmy podlegają zakładowej kontroli produkcji zgodnie z europejskim systemem oceny zgodności. Więcej na www.autrotherm.pl

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych, cenionych i najsilniejszych polskich marek – nie tylko na rynku chemii budowlanej. To szeroka gama wysokiej jakości produktów, komplementarnych i kompatybilnych ze sobą, tworzonych zgodnie z aktualnymi zapotrzebowaniami rynku i oczekiwaniami odbiorców, jak również przepisami w zakresie ochrony środowiska.  Więcej na www.atlas.com.pl.

2013-10-22 22:30:03

Izolacje

Straty energii cieplnej w budynkach zdominowane są przez „ucieczkę” ciepła przez przegrody zewnętrzne. Ze względu na założone rygory energetyczne w budownictwie energooszczędnym oraz pasywnym przegrody zewnętrzne muszą spełniać wysokie standardy dotyczące współczynnika przenikania ciepła i szczelności na konwekcję powietrza. Bardzo istotne jest to, aby poszczególne elementy tworzące powłokę zewnętrzną budynku czyli dach, ściany, fundamenty, podłoga na gruncie, obok właściwych parametrów były również tak dobrane i wykonane, żeby w miejscach ich połączeń nie powstawały nieszczelności umożliwiające ucieczkę powietrza, bądź powstawanie mostków termicznych. 

 Ilość traconego ciepła, a zatem ilość zużywanego do ogrzania budynku paliwa, jest wprost proporcjonalna do całkowitej powierzchni jego przegród zewnętrznych i odwrotnie proporcjonalna do ich właściwości termoizolacyjnych.

Straty ciepła przez ściany zewnętrzne to około 40 proc.. Aby więc zapewnić w budynkach komfort cieplno-wilgotnościowy, a jednocześnie osiągnąć wysoką ekonomiczność eksploatacyjną, należy projektować i wykonywać przegrody zewnętrzne wynikające nie tylko z warunków konstrukcyjnych, ale także z optymalizacji energetyczno-ekonomicznej.

IZOLACYJNOŚĆ CIEPLNA ŚCIAN ZEWNĘTRZNYCH

We współczesnym budownictwie dominują wielowarstwowe układy przegród, w których rozdzielona jest funkcja izolacji termicznej i funkcja przenoszenia obciążeń. Podział ten wynika z różnych właściwości stosowanych materiałów:

  • materiały o dobrych właściwościach termoizolacyjnych mają na ogół niewystarczającą wytrzymałość,

  • materiały o wysokich parametrach wytrzymałościowych, przeważnie dobrze przewodzą ciepło, przez co nie stanowią skutecznej ochrony cieplnej budynku.

W ścianie ocieplonej od zewnątrz materiał termoizolacyjny ogranicza zasięg temperatur ujemnych, dzięki czemu konstrukcja nośna nie jest narażona na ich niszczące działanie. Ponadto układ ten pozwala na zachowanie dużej pojemności cieplnej warstwy konstrukcyjnej, która łagodzi zmiany temperatur w przerwach ogrzewania „oddając” zgromadzone ciepło do wnętrza pomieszczeń.

„Metoda lekka-mokra”, „BSO”, „System Izolacji Cieplnej Ścian Zewnętrznych – ETICS” - te trzy nazwy odnoszą się do tej samej technologii ocieplania budynków i są zapisane w kolejności chronologicznej ich pojawiania się w budowlanym słowniku. Polega ona na zamocowaniu do zewnętrznej powierzchni ścian, izolacji termicznej z płyt ze styropianu, płyt XPS lub wełny mineralnej, wykonaniu na nich warstwy zbrojonej i nałożeniu tynku cienkowarstwowego.

ETICS jest obecnie najbardziej popularną metodą izolowania termicznego i wykańczania ścian zewnętrznych. Polega on na przymocowaniu do ściany układu warstwowego, składającego się z izolacji termicznej (styropianu), warstwy zbrojonej oraz cienkowarstwowej wyprawy tynkarskiej. Układ ten jest mocowany do ściany za pomocą zaprawy klejącej i ewentualnie dodatkowo łącznikami mechanicznymi. Niedopuszczalne jest stosowanie elementów składowych z różnych systemów ociepleniowych.

ETICS jest obecnie najbardziej popularną metodą izolowania termicznego

  1. ściana zewnętrzna
  2. zaprawa klejąca
  3. styropian
  4. zaprawa klejąca
  5. siatka z włókna szklanego
  6. łącznik mechaniczny
  7. podkład tynkarski
  8. wyprawa tynkarska

Obecnie, po około 40 latach stosowania ETICS do ocieplenia ścian z zastosowaniem styropianu trwałość tej metody ocenia się na co najmniej 30 lat, pod warunkiem okresowych przeglądów i niezbędnych napraw wyprawy tynkarskiej, której minimalną trwałość określa się na 5 lat.

TERMOIZOLACJA

Koszty

Na koszt materiałów do ocieplania budynków ma wpływ wiele czynników. Przede wszystkim cena poszczególnych elementów, a więc klejów, płyt termoizolacyjnych, siatki, tynku i akcesoriów. Różnice wynikają przede wszystkim z grubości płyt termoizolacyjnych, ich rodzaju oraz rodzaju zastosowanego tynku.

Projekt

Na etapie projektowania określić należy grubość i rodzaj termoizolacji, a także rodzaj tynku cienkowarstwowego. Dane te powinny wynikać z obliczeń cieplno-wilgotnościowych. Dobór warstw podyktowany jest wieloma czynnikami tj. charakterem użytkowanych pomieszczeń, rodzajem i grubością materiałów wykorzystanych do budowy ocieplanej przegrody oraz warunkami zewnętrznymi. Obliczenia cieplno-wilgotnościowej przegrody powinny obejmować jej przenikalność termiczną oraz opór dyfuzyjny.

Grubość termoizolacji

Aktualne wymagania izolacyjności cieplnej ścian zamieszczone w „Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie” mówią o tym, że współczynnik przenikania ciepła przez ściany zewnętrzne Uk(max) powinien wynosić maksimum 0,3 W/m²K. Kierując się tą wartością, zastosowanie warstwy termoizolacji o grubości 12 cm pozwoli ocieplić przepisowo praktycznie każdą ścianę o grubości co najmniej 24 cm. Jednak w obliczu rosnących cen energii warto pokusić się nawet o płyty grubości 20 cm.

Rodzaj termoizolacji

Częsty problem inwestora to wybór pomiędzy wełną mineralną, a styropianem. Każdy z tych materiałów ma wiele dla siebie tylko charakterystycznych właściwości. Najważniejszy parametr, czyli termoizolacyjność jest dla obydwu niemal identyczna. Inaczej mówiąc płyta z wełny o grubości 12 cm będzie miała bardzo podobną przenikalność termiczną, co 12 cm styropianu. Z ekonomicznego punktu widzenia, lepszym, bo tańszym rozwiązaniem jest więc styropian, ale gdy porównamy również parametry techniczne, atrakcyjność obydwu materiałów się wyrównuje. Przede wszystkim, w pewnych sytuacjach przepisy nakazują zastosowanie wełny mineralnej, np. w wysokich budynkach, na wysokościach powyżej 25 m. Ponadto styropian posiada zdecydowanie mniejszą paroprzepuszczalność, co ma znaczenie przy ocieplaniu murów o niskim oporze dyfuzyjnym, wykonanych np. z betonu komórkowego. Natomiast wełna mineralna bardziej chłonie wilgoć, a mokra wełna traci na izolacyjności cieplnej. Posiada ona za to dużo lepszą izolacyjność akustyczną i jest materiałem niepalnym. Styropian jest jednak praktyczniejszy w montażu. Wracając jeszcze do kosztów związanych z wyborem między wełną a styropianem, należy wziąć pod uwagę, że wełna musi być koniecznie kołkowana i to kołkami z metalowym trzpieniem. Ponadto zużycie kleju w przypadku wełny będzie większe o około 30% niż przy zastosowaniu płyt styropianowych.

Kleje

Jak w żadnym innym elemencie systemu ociepleń cena kleju zależy od jego jakości. Im więcej w nim żywicy, tym lepsza jego przyczepność i tym jest on droższy. Pojawiły się systemy, w których występują oddzielnie tańsze kleje do przyklejania płyt termoizolacyjnych oraz droższe do wykonywania warstwy zbrojącej. Jeśli jednak mamy do czynienia z podłożem o niskiej jakości (zaoliwione, pokryte farbami), to wówczas do przyklejania termoizolacji należy stosować kleje o wyższej przyczepności.

Siatka

Siatka zatopiona w warstwie kleju stanowi tzw. warstwę zbrojącą systemu i jest odpowiedzialna za jego wytrzymałość na mechaniczne uszkodzenia. Najczęściej stosuje się siatki akrylowe, ale w strefach cokołowych warto użyć siatek pancernych. Podobnie jak w przypadku klejów lepiej nie stosować tanich siatek, nie objętych aprobatami technicznymi producenta sysytemu. Nie mają one dostatecznej elastyczności i nie są odporne na zmienne warunki zewnętrzne. Przez to łamią się i powodują rozwarstwienia w kleju.

Tynki

Warstwę wykończeniową systemu ociepleń może stanowić tynk cienkowarstwowy barwiony lub malowany. Z reguły są to tynki o grubości od 1,5 do 3,0 mm, o fakturze baranka (nakrapiane) lub kornika (drapane). Tynki cienkowarstwowe mogą być mineralne (cementowe lub silikatowe) lub dyspersyjne (akrylowe lub silikonowe). Wybór tynku zależeć będzie od: ceny, oporu dyfuzyjnego przegrody, sposobu użytkowania budynku, wieku budynku, położenia budynku w stosunku do terenów zielonych lub przemysłowych, przewidywanej kolorystyki, a nawet od pory roku tynkowania.

IZOLACYJNOŚĆ CIEPLNA STROPÓW

W podłogach nad pomieszczeniami nieogrzewanymi oraz nad przejazdami warstwa izolacji termicznej z płyt z polistyrenu ekspandowanego może być ułożona nad lub pod stropem.

Należy pamiętać, iż najkorzystniejszy układ jest wtedy, gdy izolacja termiczna jest mocowana od zimniejszej strony, stosując jedną z metod mocowania i wykończenia jaką jest np. ETICS.

Płyty styropianowe zastosowane w układach podłóg na stropach międzykondygnacyjnych pełnią funkcje:

  • izolacji termicznej,

  • izolacji akustycznej.

W stropach nad pomieszczeniami ogrzewanymi zasadniczą rolę pełni izolacja akustyczna, gdyż w większości, są to przegrody pomiędzy pomieszczeniami mieszkalnymi, w których różnica temperatur nie jest większa niż 5°C.

izolacja akustyczna w stropach nad pomieszczeniami ogrzewanymi, źródło archiwum firmy Austrotherm 

  1. ściana
  2. izolacja brzegowa
  3. posadzka
  4. podkład
  5. folia polietylenowa
  6. ogrzewanie podłogowe
  7. izolacja termiczna
  8. izolacja akustyczna
  9. strop

W przypadku większych różnic temperatur pomiędzy pomieszczeniami lub przy zastosowaniu ogrzewania podło­gowego zalecany jest układ mieszany izolacji akustycznej z dodatkową izolacją termiczną. Styropian tłumiący kroki w układzie podłogi pływającej, pełni funkcję izolacji akustycznej, ale nie zawsze jest wystarczającą izolacją termiczną.

izolacja akustyczna w stropach nad pomieszczeniami ogrzewanymi_1, źródło archiwum firmy Austrotherm

  1. posadzka
  2. podkład
  3. łącznik mechaniczny
  4. strop
  5. zaprawa klejąca
  6. izolacja
  7. zaprawa klejąca
  8. siatka z włókna szklanego zatopiona w masie szpachlowo-klejowej
  9. podkład tynkarski
  10. wyprawa tynkarska

Pozostaw swój komentarz.

    Ważne informacje
  • - najczęściej popełniane błędy
  • - o co pytać
  • - na co zwrócić szczególną uwagę
  • - ile to kosztuje?

Mocowanie układu dociepleniowego na niesprawdzonym i nie przygotowanym podłożu może doprowadzić do odpadnięcia znacznego fragmentu docieplenia wraz z warstwą zewnętrzną od podłoża;

Nakładanie zbyt małej liczby placków masy klejącej na płytę styropianową oraz brak klejenia obwodowego zmniejsza przyczepność docieplenia do ściany, co może powodować jego odpadanie np. podczas ssania wiatru lub zarysowanie gotowej już elewacji.

mocowanie docieplenia TAK - NIE, źródło archiwum firmy Austrotherm

Brak lub zbyt mała ilość kołków na 1m2 docieplenia może być przyczyną jego odpadania w przypadku ssania wiatru czy drgania ścian budynków usytuowanych przy ruchliwych ulicach.

Zaklejanie płytami styropianowymi szczelin dylatacyjnych budynku jest przyczyną powstawania, w okresie eksploatacji, pęknięć i odpadania ocieplenia od ściany.

 

Określono w nich, że płyty należy układać poziomymi pasami od dołu do góry, w taki sposób, by pionowe spoiny płyt w kolejnych rzędach były przesunięte o połowę ich długości. Poprzez takie wiązanie, izolacja termiczna staje się jednolitą warstwą.

Wypełnienie masą klejącą, zamiast paskami styropianu, szczelin pomiędzy płytami styropianowymi, powstałych z przyczyn technicznych, powoduje w tych miejscach powstanie mostków termicznych widocznych na elewacji jako ciemne linie.

Jeszcze jednym zjawiskiem związanym z płytami styropianowymi, które można zaobserwować przy ociepleniach ścian realizowanych w systemie gospodarczym, jest pozostawienie ich bez wykończenia na dłuższy czas, tj. nawet na okres kilku lat.

Jak wszystkie materiały, płyty styropianowe również podlegają procesom starzenia wynikającego z działania promieniowania UV, jak również procesów fizycznych. Pozostawienie ich jako warstwy ostatecznej, bez jakiejkolwiek osłony prowadzi do ich degradacji.

Dodatkowo w takich sytuacjach zaleta styropianu jaką jest przyjemny, ciepły kontakt, może stać się przedmiotem zainteresowania ptactwa, widzącego w płytach styropianowych idealny materiał na ich domostwo.

efekty pozostawienia izolacji bez wykończenia na dłuższy czas, źródło archiwum firmy Austrother

 

Aby najlepiej dobrać tynk dla swojego domu należy „podzielić się” z doradcą technicznym wieloma z pozoru nieistotnymi informacjami.

Oto lista pytań, jakich powinniśmy spodziewać się od człowieka, którego prosimy o radę.

  1. Czy tynk ma być elementem systemu ociepleń?

Jeśli odpowiedź brzmi tak wówczas znaczenia nabierają tylko czynniki zewnętrzne oddziałujące na tynk. Jeśli nie będzie ocieplenia lub warstwę termoizolacji stanowić będzie wełna mineralna, wówczas na tynk oddziaływać będą również czynniki wewnętrzne, takie jak ilość pary wodnej przenikającej przez otynkowaną przegrodę, rodzaj materiału, z którego powstały ściany itp.

  1. Ile może Pan zapłacić za metr tynku, czyli na co Pana stać?

Tynki tanie „dają radę” w wielu przypadkach, ale nie zawsze. Brak wystarczających finansów nie usprawiedliwia zastosowanie tańszych tynków w miejscu, gdzie na pewno nie zdadzą one egzaminu, np. wypraw mineralnych w miejscach o dużym zanieczyszczeniu powietrza.

  1. Czy przeliczał Pan opór dyfuzyjny ścian? Jeżeli nie, to ja to zrobię.

Można oczywiście samemu przeliczyć ten parametr, korzystając np. z kalkulatorów dostępnych na stronach internetowych producentów tynków. Jednak nasze wątpliwości powinna wzbudzić np. wynikająca z obliczeń zdolność odparowania wilgoci mniejsza niż 10-ciokrotna ilość skondensowanej pod tynkiem pary wodnej.

Niestety, skutki nierozważnego zastosowania tynków akrylowych są widoczne dopiero po kilku latach, gdy w wyniku blokowania przez nie możliwości odparowania wilgoci, odspajają się one od ściany.

  1. Z czego są zbudowane mury?

Jeśli tynki układane są na ścianach wykonanych z materiałów o wysokiej paroprzepuszczalności, np. z betonu komórkowego, silikatów, to powinny one posiadać zbliżone parametry do tychże materiałów. Wtedy używamy tynków na spoiwie mineralnym lub silikatowym.

  1. Jaki charakter będzie miał budynek?

Przyjmuje się, że przez ściany budynku przenika zaledwie kilka procent pary wodnej „uciekającej” z pomieszczenia. Na budynkach z pomieszczeniami, w których może następować zwiększona produkcja pary wodnej sprawdzą się wysoko paroprzepuszczalne tynki mineralne bądź silikatowe. Oczywiście, jeśli wentylacja w tych pomieszczeniach jest wykonana profesjonalnie, wówczas rodzaj tynku na elewacji nie ma znaczenia.

  1. Czy to jest nowy budynek czy stary?

Na nowo wybudowanych budynkach lepiej zastosować tynki o większej paroprzepuszczalności. Po pierwsze po to, by materiały użyte do murowania miały możliwość wyschnięcia. Po drugie, jeżeli w budynku prowadzone będą jeszcze jakieś mokre technologie, typu tynkowanie czy wylewanie posadzek, to zastosowanie tynków akrylowych na elewacji zdecydowanie utrudni odparowywanie wody z wnętrza budynku i w konsekwencji może spowodować zawilgocenie ścian.

Jeśli jednak będzie to pierwsze tynkowanie na budynku, który już stoi np. rok
i zakończone są w nim wszystkie technologie mokre, to lepiej zastosować tynki bardziej elastyczne, czyli akrylowe bądź silikonowe – a to ze względu na fakt pracy budynku i związanych z nią naprężeń powstających jeszcze przez kilka lat od jego wybudowania.

Do tynkowania starych, kilkudziesięcioletnich budynków należy zdecydowanie używać tynków paroprzepuszczalnych zwłaszcza silikatowych, dlatego, że zwietrzałe mury mają bardzo dużą paroprzepuszczalność. W przypadku starych zawilgoconych budynków mamy podobną sytuację, jak przy nowo wybudowanych.

  1. Czy w okolicy Pańskiego domu znajduje się las lub inne skupisko zieleni?

Jeśli w okolicy domu znajduje się las, to istnieje możliwość powstania na elewacji zabrudzeń organicznych. W takim wypadku doradca poleci Państwu tynki mineralne lub silikatowe, które mają silny odczyn alkaliczny (pH ~12), praktycznie uniemożliwiający rozwój mikroorganizmów. Tynki akrylowe i silikonowe zawierają w swoim składzie związki organiczne, które stanowią pożywkę dla grzybów i mchów.

  1. Czy Pański dom znajduje się przy ruchliwej drodze lub innym „źródle” stałego zabrudzenia?

Jeśli udzielimy odpowiedzi twierdzącej, to doradca powinien zalecić tynk akrylowy, a najlepiej silikonowy. Są to tynki, które najłatwiej utrzymać w czystości - brudzą się tylko powierzchniowo, a brud taki łatwo usunąć. W przypadku tynków silikonowych mniejsze zabrudzenia usuwają się same wraz z padającym deszczem.

Dodatkowo obydwa rodzaju tynków zawierają mniejszą lub większą ilość polimerów, które powodują, że są one w pewnym stopniu elastyczne, co pośrednio nabiera znaczenia przy przenoszeniu drgań od ruchu samochodów.

  1. Kiedy będzie chciał Pan tynkować dom?

Sezon na tynkowanie trwa od późnej wiosny do wczesnej jesieni. Przez resztę roku praca z tynkami obniża wytrzymałość i trwałość wyprawy oraz grozi powstawaniem przebarwień.

  1. Jakie kolory będzie Pan stosował na elewacji?

Na silnie nasłonecznionych elewacjach nie należy stosować kolorów o współczynniku mniejszym niż 20%, gdyż takie powierzchnie bardzo się nagrzewają i mogą powodować zniszczenie tynku. Natomiast na silnie nasłonecznionych elewacjach nie należy używać tynków kolorowanych pigmentami organicznymi, gdyż mogą one blaknąć na słońcu. Kolor tynk jest tez w pewnym stopniu związany z rodzajem pigmentu - kolorystyka tynków mineralnych i silikatowych jest uboższa w stosunku do akrylowych i silikonowych. Jeśli więc komuś zależy na bardziej nasyconych kolorach elewacji, to musi decydować się na barwione akryle i silikony lub białe tynki mineralne, dodatkowo malowane na wymarzone kolory. 

Przy projektowaniu przegród wielowarstwowych szczególną uwagę należy zwrócić na kolejność poszczególnych warstw:

1. Najkorzystniejszym, z punktu widzenia fizyki budowli, jest układ, w którym materiał termoizolacyjny znaj­duje się po stronie temperatur niższych.

2. Układanie płyt rozpoczyna się od narożnika pomieszczenia, dokładnie dosuwając je do siebie. Ostatnią płytę w każdym rzędzie docina się na żądany wymiar nożem lub piłą.

3. Należy unikać nakładania się spoin między płytami w poszczególnych rzędach. W tym celu, drugi rząd rozpoczyna się układać od połówki płyty, trzeci jest ponownie rozpoczynany od całej płyty, itd.

Prace ociepleniowe należy wykonywać w temperaturze nie niższej niż +5°C i nie wyższej niż 25°C, chyba, że aprobata techniczna dla danego systemu ociepleniowego dopuszcza inne warunki termiczne. Niedopuszczalne jest prowadzenie powyższych prac w czasie opadów atmosferycznych, na elewacjach silnie nasłonecznionych, w czasie silnego wiatru oraz jeżeli przewidywany jest spadek temperatury poniżej 0°C w przeciągu 24 h.

Do podłoża należy w pierwszej kolejności przymocować listwę startową, która pozwoli na utrzymanie poziomej linii elewacji. Zaleca się stosowanie co najmniej 4-5 łączników na 1m2. Przy doborze długości łącznika należy pamiętać iż głębokość zakotwienia, w warstwie nośnej ściany, powinna wynosić co najmniej 6 cm. Przy grubościach styropianu powyżej 15 cm należy zawsze stosować dodatkowe mocowanie za pomocą łączników z trzpieniem stalowym.

 

Zanim jednak rozpoczniemy prace należy wykonać test przyczepności. Polega on na przyklejeniu na klej do styropianu 8 do 10 kostek styropianowych o wymiarach 10x10 cm w różnych miejscach elewacji. Po upływie 3 dni należy spróbować oderwać kostkę styropianu.

 

Rezultat 1

Jeżeli kostka oderwie się cała z warstwą podłoża, np. tynku, świadczyć to będzie o braku nośności tejże warstwy. W takim przypadku, całą ścianę należy poddać oględzinom i usunąć wszystkie słabe fragmenty na jej powierzchni, aż do nośnej części podłoża. Usunięte fragmenty należy zastąpić nowymi zaprawami lub klejem do ociepleń. Po przygotowaniu nowego podłoża, należy ponownie sprawdzić 4 wymagane parametry.

 

Rezultat 2

Jeżeli kostka oderwie się cała z warstwą kleju , a podłoże, np. tynk, pozostanie nienaruszony, oznaczać to będzie, że jest ono nieprawidłowo przygotowane. Albo jest ono zbyt chłonne i wymaga zagruntowania emulsją, albo jest zbyt gładkie, nie chłonne lub pokryte powłokami antyadhezyjnymi i wymaga oczyszczenia lub pokrycia masą zwiększającą przyczepność. Czyszczenie można wykonać przy użyciu myjki ciśnieniowej, zmywając powierzchnię tynku, usunąć nienośne fragmenty a następnie zmniejszyć jego chłonność używając.

 

Rezultat 3

Jeżeli kostka rozerwie się w styropianie i jedna jego część zostanie trwale przytwierdzona do ściany, świadczy to że podłoże jest stabilne i odpowiednie do mocowania izolacji.

 

Przy założeniu, że wybór rodzaju płyt styropianowych i ich grubość jest oparta na rzetelnie przeprowadzonych obliczeniach, decydując się na zakup wyrobu taniego, a przez to i mało wiarygodnego pod kątem zadeklarowanych parametrów, niestety możesz nie uzyskać spodziewanych korzyści wynikających z ocieplenia budynku.

Dodatkowo podejmując taką decyzję ryzykujesz, że parametry wytrzymałościowe nie będą właściwe ze względu na miejsce zastosowania tych płyt, ponieważ gęstość i reżim produkcyjny mają na nie bardzo istotny wpływ.

Nakłady finansowe na ogrzewanie budynku z czasem mogą się okazać o wiele większe niż pozorna oszczędność, jaką dokonałeś na etapie zakupu płyt styropianowych. Mając na uwadze, że ocieplenie budynku jest inwestycją na długi okres czasu, to kilkuprocentowa oszczędność na etapie budowy domu w efekcie przyniesie straty.

Na koszt materiałów do ocieplenia budynków ma wpływ wiele czynników. Przede wszsytkim cena poszczególnych elementów - klejów, płyt termoizolacyjnych, siadki czy tynków. Na etapie projektowania należy określić grubość i rodzaj termoizoalcji, a także rodzaj tynku cienkowarstwowego. Dane te powinny wynikać z obliczeń cieplno-wilgotnościowych. Dobór warstw podyktowany jest wieloma czynnikami  - charakteremu użytkowanych pomieszcze, rodzajem i grubością wykorzystanych do budowy ocieplanej przegrody oraz warunkami  zewnętrzymi. Ceny poszczególnych elementów w przybliżeniu można przyjąc na poziomie:

1) Termoizolacja:

Cena styropianu o grubości 12 cm: ok. 15 zł/m²

Cena wełny mineralnej fasadowej o grubości 12 cm: ok. 45,0 zł/m²

Cena wełny mineralnej lamelowej o grubości 12 cm: ok. 37,0 zł/m²

2) Kleje

Cena kleju do przyklejania styropianu: ok. 7,0 zł/m2 (z klejem do zatapiania siatki) 

Cena kleju do przyklejania wełny mineralnej i zatapiania siatki: ok. 7,0 zł/m2,

3) Siatka

Cena dobrej jakościowo siatki zbrojącej o gramaturze 145 g/m²: ok. 2,75 zł/mb

4) Tynki

Cena mineralnych tynków cementowych: ok 6 zł/m2,

Cena mineralnych tynków silikatowych: ok 26 zł/m2,

Cena dyspersyjnych tynków akrylowych: ok 16 zł/m2,

Cena dyspersyjnych tynków silikonowych: ok 34 zł/m2

 

5) Akcesoria

Cena dwumetrowej listwy cokołowej z PCV o szerokości 10 cm: 17,0 zł/szt,

Cena kołków do styropianu o długości 20 cm: ok. 0,40 zł/szt

Zużycie kołków do styropianu: ok. 4 szt/m²

Cena kołków do wełny o długości 20 cm: ok. 0,90 zł/szt

Zużycie kołków do styropianu: ok. 6 szt/m²

 



Mały – ciepły – oszczędny – z dotacjąMałe zapotrzebowanie domu na energię, głównie cieplną, jest coraz bardziej atrakcyjną perspektywą dla osób planujących budowę. Przy podejmowaniu decyzji warto zastanowić się nad typem takiego budynku.Przeczytaj >>
Otulone styropianemW Polsce od lat 60. do lat 90. XX wieku wybudowano najwięcej mieszkań. Są to budynki budowane m.in. przez spółdzielnie mieszkaniowe w technologii tzw. wielkiej płyty.Przeczytaj >>
Buggi 50, czyli nowe życie blokuWybudowany w 1968 roku w niemieckim Freiburgu betonowy klocek, dla wielu rodzin przekształcił się w pierwszy zmodernizowany pasywny wieżowiec na świecie. Nazywa się teraz Buggi 50 i już nie straszy.Przeczytaj >>
Nowe rozwiązania w zakresie izolacji termicznych i docieplania budynków cz.I„Występujące coraz częściej nowe materiały i elementy budowlane izolacyjne wypełniające ściany i stropy nasuwają projektantowi i wykonawcy poważne trudności w ocenie ich właściwości” . Tekst powyższy zaczerpnięty został  ze wstępu do niewielkiej objętościowo książeczki pt. : „Tablice Termiczne Konstrukcji Budowlanych”, wydanych w 1946 w Warszawie. Mimo upływu 65 lat wydaje się że zdanie to nie utraciło nic ze swojego znaczenia.Przeczytaj >>

Nasi partnerzy